Vertrouwen is geen soft skill; het is een strategische vermogenscomponent! In een wereld waarin onzekerheid toeneemt en transacties leidend lijken, zien we een stille verschuiving: vertrouwen maakt plaats voor geobjectiveerde betrouwbaarheid . De reflex die daarbij hoort; méér borging, méér protocollen, méér certificaten. Dit alles voelt veilig, maar zet een kostbare dynamiek in gang. Als toezichthouder of bestuurder is het uw taak om die reflex te herkennen en te doorbreken.

Voorbij ‘compliant zijn’ en wenselijk selecteren van onze toezichthouders. Onze Westerse maatschappij is sinds het overwaaien uit de Angelsaksische cultuur van de compliance officer, in enkele tientallen jaren compleet verbureaucratiseerd; Compliance, of ‘compliant zijn’, heeft de aandacht opgeëist boven alle écht belangrijke inhoudelijke zaken binnen organisaties & sectoren. De opkomst van een formele toezichthouder op zowat iedere sector (in Nederland en daarbuiten) heeft

Wat is nu eigenlijk goed toezicht? Er zijn talloze manieren om deze vraag te benaderen. We kunnen ons onderdompelen in seminars, congressen en expert-panels; we kunnen literatuurstapels aanleggen en op studiereis naar iedere denkbare “best practice”. Maar juist in deze overvloed aan kennis ontstaat soms een paradoxaal effect: hoe meer we verzamelen, hoe gemakkelijker we de essentie uit het oog verliezen. Meer weergeven.... En die essentie is niet alleen terug te vinden in wet

Group-think is een fenomeen dat we allemaal kennen, in ieder geval in theorie. Tegelijkertijd blijft het best lastig om te (h)erkennen wanneer het zich daadwerkelijk voordoet. En als het zich voordoet binnen een RvT of in de relatie RvT-RvB heeft het onvermijdelijk (uiterst) schadelijke gevolgen. Enerzijds door het wegrationaliseren van problemen, het bagatelliseren van risico’s en/of het ervaren van (onrealistische) onkwetsbaarheid. Kortom; ‘neerwaartse’ risico’s. Anderzijds